Poznań coraz mocniej stawia na transport bez spalin. Po elektrykach ładowanych z sieci przyszedł czas na autobusy wodorowe, które już stały się ważną częścią floty MPK Poznań. To nie jest już futurystyczna ciekawostka z targów technologicznych. To realne pojazdy, które wożą pasażerów po mieście i zmieniają codzienną komunikację miejską.

Pod koniec kwietnia 2026 roku MPK Poznań poinformowało, że do spółki dotarły pierwsze z dziewięciu kolejnych autobusów Solaris Urbino 12 hydrogen. Pojazdy przechodzą odbiory oraz szkolenia obsługi. Na liniach mają pojawić się po zakończeniu formalności, między innymi rejestracji i zgłoszenia do licencji przewozowej.

Autobusy wodorowe w Poznaniu. Ile ich ma MPK?

Do niedawna MPK Poznań miało 100 autobusów zeroemisyjnych. W tej grupie było 25 autobusów elektrycznych z wodorowym ogniwem paliwowym oraz 75 autobusów elektrycznych. Według MPK stanowiło to około 30 procent floty autobusowej przewoźnika. Teraz ta liczba zaczyna rosnąć, bo do Poznania trafiają kolejne „wodorowce”.

Nowe zamówienie obejmuje dziewięć autobusów Solaris Urbino 12 hydrogen. Umowę z producentem podpisano 12 lutego 2025 roku. Początkowo mowa była o pięciu pojazdach, ale MPK od razu skorzystało z opcji rozszerzenia zamówienia o kolejne cztery sztuki.

To oznacza, że po pełnym włączeniu nowych pojazdów do ruchu wodorowa część floty MPK Poznań będzie jeszcze wyraźniejsza. Dla pasażera najważniejsze jest jednak coś prostszego: cichsza jazda, brak spalin na ulicy i nowoczesny standard podróży.

Jak działa autobus wodorowy?

Autobus wodorowy jest pojazdem elektrycznym, ale nie ładuje się go tak samo jak klasycznego elektryka. Energia powstaje na pokładzie. W ogniwie paliwowym wodór reaguje z tlenem, a wytworzony prąd zasila silnik elektryczny. Produktem ubocznym tej reakcji jest przede wszystkim woda oraz ciepło. W miejscu użytkowania taki autobus nie emituje spalin.

W poznańskich Solarisach wodór przechowywany jest w zbiornikach umieszczonych na dachu. Autobusy mają też baterię Solaris High Power, która wspiera układ napędowy wtedy, gdy zapotrzebowanie na energię jest większe. To ważne zwłaszcza przy ruszaniu, podjazdach i intensywnej pracy w ruchu miejskim.

Solaris Urbino 12 hydrogen w Poznaniu

Poznańskie autobusy wodorowe to Solaris Urbino 12 hydrogen, czyli 12-metrowe pojazdy miejskie. Według danych MPK mają 80 miejsc, w tym 21 siedzących. Są niskopodłogowe, klimatyzowane i przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Mają rampę, miejsce na wózek, miejsce na rower oraz gniazdka USB.

Nowe pojazdy wyposażono także w monitoring, system informacji pasażerskiej i rozwiązania wspierające kierowców. MPK wskazuje między innymi na system aktywnej kontroli bezpieczeństwa, który pomaga wykrywać pieszych, rowerzystów i innych uczestników ruchu znajdujących się w martwych strefach. Ponadto taki autobus jest cichszy, płynniej rusza i nie dokłada spalin na zatłoczonych ulicach. W centrum, gdzie ruch jest gęsty, ma to duże znaczenie.

Gdzie tankowane są autobusy wodorowe w Poznaniu?

Kluczowym elementem całego systemu jest stacja tankowania wodoru przy ul. Warszawskiej 231. ORLEN uruchomił ją w czerwcu 2024 roku. To jedna z pierwszych ogólnodostępnych stacji tankowania wodoru w Polsce i jeden z większych obiektów tego typu w Europie.

Stacja została przygotowana między innymi z myślą o flocie MPK Poznań. Według ORLENU jej pojemność magazynowa pozwala docelowo obsługiwać do 34 autobusów MPK. Mogą z niej korzystać również inne pojazdy zasilane sprężonym wodorem, w tym auta osobowe i ciężarowe.

Na miejscu działają trzy dystrybutory. Dwa pracują pod ciśnieniem 350 bar i są przeznaczone dla autobusów oraz pojazdów ciężarowych. Trzeci, 700-barowy, służy samochodom osobowym. Tankowanie autobusu ma trwać około 20–25 minut.

Dlaczego Poznań inwestuje w wodór?

Poznań od kilku lat konsekwentnie wymienia tabor na pojazdy zeroemisyjne. Autobusy wodorowe wpisują się w ten kierunek, bo pozwalają ograniczać emisję spalin tam, gdzie komunikacja miejska pracuje najintensywniej. Mowa o codziennych kursach, korkach, przystankach i dużych potokach pasażerów.

Wodór ma też przewagę operacyjną nad częścią klasycznych autobusów bateryjnych. Tankowanie trwa krócej niż długie ładowanie baterii, a pojazd może szybko wrócić do pracy. To istotne dla przewoźnika, który musi pilnować rozkładów, rezerw taborowych i obsługi wielu linii jednocześnie.

Nie oznacza to jednak, że wodór zastępuje wszystkie inne rozwiązania. W Poznaniu widać raczej model mieszany. Są autobusy elektryczne, są pojazdy wodorowe, a starszy tabor emisyjny jest stopniowo wypierany. To bardziej ewolucja niż jednorazowa rewolucja.

Dofinansowanie i koszty. Bez wsparcia byłoby trudno

Zakup autobusów wodorowych jest drogi, dlatego duże znaczenie mają środki zewnętrzne. MPK informowało, że nowe pojazdy zostały zakupione ze wsparciem wynoszącym 100 procent. Umowę na dofinansowanie podpisano z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w grudniu 2024 roku. Projekt jest finansowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.

Wcześniejszy zakup 25 Solarisów Urbino 12 hydrogen był z kolei możliwy dzięki programowi Zielony Transport Publiczny prowadzonemu przez NFOŚiGW. MPK podkreśla to w opisie swojego taboru.

To ważne, bo zeroemisyjna komunikacja nie kończy się na samym autobusie. Potrzebne są szkolenia, zaplecze techniczne, procedury bezpieczeństwa, infrastruktura tankowania i regularny serwis. Dopiero taki zestaw pozwala mówić o stabilnym wdrażaniu technologii.

Co autobusy wodorowe zmieniają dla pasażerów?

Z punktu widzenia pasażera zmiana jest prosta. Autobus ma przyjechać punktualnie, być wygodny, czysty i bezpieczny. Wodorowe Solarisy dodają do tego cichszą jazdę i brak spalin z rury wydechowej. W mieście takim jak Poznań, gdzie codziennie tysiące osób korzystają z komunikacji miejskiej, skala ma znaczenie.

Nowe pojazdy są też elementem większej układanki. Poznań nie tylko kupuje autobusy, ale buduje flotę zdolną obsługiwać miasto w bardziej ekologiczny sposób. To szczególnie ważne na trasach o dużym natężeniu ruchu, przy szkołach, osiedlach i głównych węzłach przesiadkowych.

Poznań testuje przyszłość, ale już na zwykłych liniach

Autobusy wodorowe nie są już hasłem z prezentacji o transporcie przyszłości. W Poznaniu stały się częścią codziennej komunikacji. Kolejne dostawy pokazują, że MPK nie traktuje tej technologii jako jednorazowego eksperymentu.

Oczywiście wodór nie rozwiąże wszystkich problemów transportowych miasta. Nadal ważne są częstotliwość kursów, dobre przesiadki, priorytet dla komunikacji zbiorowej i sprawna organizacja ruchu. Ale nowoczesny tabor robi różnicę. Zwłaszcza wtedy, gdy codziennie przejeżdża przez zatłoczone ulice Poznania.

W tym sensie wodorowe autobusy są czymś więcej niż nowym typem pojazdu. To znak, że poznańska komunikacja miejska coraz wyraźniej skręca w stronę transportu cichego, czystszego i bardziej odpornego na przyszłe wymagania środowiskowe.