Poznań poprawił wynik, ale nadal jest nisko

Ranking Miast Przyjaznych Kierowcom przygotowują Oponeo.pl i Yanosik. W zestawieniu analizowane są największe polskie miasta, podzielone na grupy według liczby mieszkańców.

W grupie miast powyżej 300 tys. mieszkańców Poznań zajął w tym roku 6. miejsce ex aequo z Łodzią. To niewielka poprawa względem 2025 roku, kiedy stolica Wielkopolski była na ostatniej pozycji.

Na czele tegorocznego zestawienia znalazła się Bydgoszcz, która zdobyła 43 punkty. Kolejne miejsca zajęły Lublin i Szczecin.

W centrum Poznania kierowcy poruszają się średnio 23 km/h

Jednym z elementów rankingu jest płynność ruchu.

Według danych wykorzystanych w zestawieniu średnia prędkość poruszania się samochodów w centrum Poznania wynosi około 23 km/h. Poza centrum jest to około 37 km/h.

To wynik, który pokazuje, że codzienna jazda po mieście nadal bywa czasochłonna, szczególnie w najbardziej obciążonych częściach Poznania.

Parkowanie należy do najdroższych w zestawieniu

Jednym ze słabszych punktów Poznania są koszty parkowania.

Średnia opłata uwzględniona w rankingu wynosi 8,33 zł, co plasuje Poznań wśród najdroższych miast w swojej grupie.

Dla kierowców oznacza to, że codzienne korzystanie z samochodu w centrum może być wyraźnie droższe niż w wielu innych dużych polskich miastach.

Poznań dobrze wypada w elektromobilności

Nie wszystkie wyniki są jednak słabe.

Poznań wyróżnia się pod względem infrastruktury przeznaczonej dla samochodów elektrycznych. W rankingu uwzględniono 118 stacji ładowania, co daje miastu bardzo mocną pozycję pod względem ich dostępności.

W kategorii zagęszczenia infrastruktury ładowania Poznań znalazł się na 2. miejscu ex aequo.

To jeden z najmocniejszych punktów miasta w całym zestawieniu.

Liczba kolizji również wpływa na wynik

Autorzy rankingu analizują także bezpieczeństwo ruchu drogowego.

W Poznaniu odnotowano 11,9 zgłoszonej kolizji na 1000 mieszkańców. W tej kategorii miasto zajęło 7. pozycję wśród największych ośrodków uwzględnionych w zestawieniu.

To kolejny element, który obniża łączny wynik Poznania.

Co bierze pod uwagę ranking?

Ranking Miast Przyjaznych Kierowcom nie jest oceną jakości życia w mieście ani całego systemu transportowego.

Autorzy analizują przede wszystkim warunki korzystania z samochodu. Pod uwagę brane są m.in.:

• średnia prędkość jazdy w centrum i poza centrum,
• liczba kolizji,
• ceny i zasady parkowania,
• dostępność stacji ładowania samochodów elektrycznych,
• ceny paliw,
• koszty ubezpieczenia OC,
• koszty wymiany opon.

Oznacza to, że wysoka lub niska pozycja miasta nie mówi bezpośrednio o jakości komunikacji publicznej, infrastruktury rowerowej czy warunkach dla pieszych.

Poznań lepszy niż rok temu, ale wciąż w ogonie

Tegoroczny wynik jest nieco lepszy niż w poprzedniej edycji, ale Poznań nadal znajduje się w dolnej części stawki.

Największymi problemami z punktu widzenia kierowców pozostają wysokie koszty parkowania, relatywnie niska średnia prędkość jazdy oraz liczba kolizji. Z drugiej strony miasto może pochwalić się bardzo dobrą dostępnością infrastruktury do ładowania samochodów elektrycznych.

Ranking pokazuje więc bardziej złożony obraz niż sam fakt niskiej pozycji w tabeli: Poznań wypada słabo w kilku codziennych aspektach użytkowania samochodu, ale jednocześnie wyróżnia się pod względem elektromobilności.

Źródła

Oponeo.pl / Yanosik – Ranking Miast Przyjaznych Kierowcom 2026.

Oponeo.pl – metodologia rankingu oraz szczegółowe wyniki dla Poznania.

Artykuł Poznań wciąż nisko w rankingu miast przyjaznych kierowcom. Drogi parking, ale mocny wynik elektromobilności pochodzi z serwisu Poznań Portal.

516 mieszkań w 12 budynkach

Nowe osiedle PTBS zostanie zrealizowane na działce przy ul. Żelaznej. Zaplanowano tam 516 lokali o różnej wielkości – od mieszkań jednopokojowych po czteropokojowe.

Zabudowa będzie miała formę czterech półotwartych kwartałów. Między budynkami mają powstać zielone przestrzenie przeznaczone dla mieszkańców. Projekt przewiduje również lokale usługowe na parterach oraz dwie nadziemne hale garażowe.

Najwyżej ocenioną ofertę w postępowaniu przetargowym złożyła spółka ERBUD S.A. Wartość umowy ma sięgnąć blisko 175 mln zł.

Osiedle ma być gotowe w 2028 roku

Zakończenie inwestycji planowane jest na drugą połowę 2028 roku. PTBS zapowiada także nabór osób zainteresowanych mieszkaniami w nowym osiedlu. Ma on ruszyć po wakacjach, jesienią.

Większość lokali ma być udostępniana w ramach miejskiego programu „POZnań – i zamieszkaj”, skierowanego do osób poszukujących stabilnego najmu.

Zielone dachy i rozwiązania ograniczające zużycie energii

Projekt przy ul. Żelaznej zakłada zastosowanie rozwiązań, które mają ograniczać wpływ zabudowy na środowisko. W planach są m.in. zielone dachy, ogrody deszczowe, zielone zagłębienia oraz zbiorniki retencyjne.

Budynki mają również spełniać standard niskoenergetyczny. Według informacji PTBS zakładane zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną ma wynosić mniej niż 52 kWh na metr kwadratowy rocznie.

Duży nacisk położono także na przestrzeń wspólną. Wewnętrzne części osiedla mają być wypełnione zielenią i służyć mieszkańcom jako miejsca odpoczynku i sąsiedzkiej integracji.

Przebudowane zostanie także skrzyżowanie

Inwestycja przy ul. Żelaznej będzie wiązała się również ze zmianami w układzie drogowym tej części Poznania. Przebudowane ma zostać skrzyżowanie ulic Szwajcarskiej i Szwedzkiej.

Zmiany mają umożliwić odpowiedni dojazd do nowych budynków i obsłużyć powstające osiedle.

Nowa inwestycja PTBS będzie więc nie tylko dużym przedsięwzięciem mieszkaniowym, ale także projektem, który wpłynie na zagospodarowanie i infrastrukturę tej części Poznania.

Źródła

• Poznańskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego – informacje o inwestycji przy ul. Żelaznej i postępowaniu przetargowym
• Miasto Poznań – informacje o planowanej zabudowie, liczbie mieszkań i harmonogramie inwestycji
• ePoznan.pl – informacje z 27 sierpnia 2026 r. dotyczące umowy z wykonawcą i przebudowy skrzyżowania

Artykuł Rusza duża inwestycja PTBS przy ul. Żelaznej. Powstanie ponad 500 mieszkań pochodzi z serwisu Poznań Portal.

Gdzie urządzić urodziny dziecka na świeżym powietrzu w Poznaniu?

Wybór miejsca najlepiej zacząć od określenia charakteru przyjęcia. Dla kilkuletnich dzieci świetnie sprawdzą się gry ruchowe, plac zabaw i piknik. Starsze dzieci mogą być bardziej zainteresowane parkiem linowym, podchodami lub zadaniami zespołowymi.

Znaczenie ma również liczba gości. Niewielkie przyjęcie można urządzić znacznie prościej niż imprezę dla całej klasy. Przy większej grupie, gdy planujesz urodziny dla dziecka w plenerze, warto wybrać miejsce z zapleczem, toaletami i zadaszeniem.

Pyrland Park – aktywne urodziny w lesie nad Maltą

Jedną z najbardziej oczywistych propozycji dla dzieci lubiących ruch jest Pyrland Park Linowy. Obiekt znajduje się w lesie w rejonie Malty i ma przygotowaną specjalną ofertę na urodziny dla dziecka w plenerze.

Program może obejmować gry z animatorem, atrakcje linowe, tyrolkę oraz ognisko. Na miejscu znajdują się także drewniane wiaty i miejsca piknikowe. Trasa dziecięca przeznaczona jest dla dzieci od 3. roku życia.

To propozycja przede wszystkim dla dzieci, które chcą spędzić urodziny aktywnie. Zamiast siedzenia przy stole większość spotkania można przeznaczyć na ruch i wspólną zabawę.

Dużym atutem jest możliwość skorzystania z przygotowanego scenariusza imprezy. Rodzice nie muszą samodzielnie wymyślać wszystkich konkurencji i pilnować kolejnych punktów programu.

Urodziny nad Rusałką – przyjęcie blisko natury

To kolejna świetna opcja na urodziny dla dziecka w plenerze w Poznaniu, łącząca bliskość przyrody z wygodną przestrzenią do odpoczynku i swobodnej zabawy.

W ofercie pojawiają się między innymi zabawy plenerowe, animacje, warsztaty kreatywne i kulinarne oraz dodatkowe atrakcje dla dzieci. Restauracja dysponuje także zadaszonymi tarasami i terenem wokół obiektu, a w sąsiedztwie znajduje się plac zabaw.

Takie rozwiązanie może być wygodne dla rodzin, które chcą połączyć klasyczne przyjęcie z możliwością swobodnej zabawy na zewnątrz. Jednocześnie dostęp do budynku daje większe poczucie bezpieczeństwa w przypadku niepewnej pogody.

Cytadela – urodzinowy piknik na dużej polanie

Jeżeli urodziny mają mieć prostszą formę, dobrym kierunkiem jest Park Cytadela. Miasto wskazuje rozległe trawniki jako miejsce odpowiednie do rodzinnych pikników. Na terenie parku znajduje się również plac zabaw, szerokie alejki i zacienione fragmenty.

Można więc przygotować koce, zimne przekąski, napoje i kilka prostych konkurencji. Dobrym pomysłem będą bańki mydlane, zabawy z piłką, poszukiwanie skarbów czy niewielkie podchody.

Cytadela najlepiej sprawdzi się przy mniej formalnych urodzinach, podczas których dzieci mogą swobodnie biegać, a rodzice nie potrzebują wydzielonej sali czy gotowego programu.

Trzeba natomiast pamiętać o ważnym ograniczeniu – na Cytadeli nie wolno rozpalać grilla ani ogniska. Informuje o tym poznańska straż miejska.

Park Rataje – plac zabaw, polana piknikowa i dużo miejsca

Ciekawą propozycją na rodzinne urodziny jest również Park Rataje. To jeden z największych parków w Poznaniu, podzielony na kilka stref rekreacyjnych.

W części wypoczynkowej znajdują się plac zabaw, polana piknikowa, ławki, hamaki oraz leżaki miejskie. Dodatkową atrakcją jest ogród zmysłów ze ścieżką sensoryczną, a w centralnej części parku można zobaczyć elementy dawnej Średzkiej Kolei Powiatowej.

To miejsce daje sporo możliwości bez konieczności przygotowywania rozbudowanego programu. Młodsze dzieci mogą korzystać z placu zabaw, a dla starszych można przygotować zadania terenowe albo niewielką grę z mapą.

Wartofrajda – urodziny z dużym placem zabaw

Jeśli najważniejszą atrakcją ma być plac zabaw, można rozważyć Park Stare Koryto Warty na Chwaliszewie. Znajduje się tam Wartofrajda – rozbudowana przestrzeń zabawowa przygotowana dla dzieci w różnym wieku.

Dla najmłodszych, w wieku 1–3 lat, stworzono specjalną strefę „Labirynt”. Starsze dzieci mają do dyspozycji między innymi trampoliny, zjeżdżalnię, urządzenia wspinaczkowe, zjazd linowy, linearium oraz elementy do zabawy kreatywnej. W parku znajdują się również trawniki, liczne ławki i toalety automatyczne.

Wartofrajda dobrze pasuje do urodzin, podczas których nie planujemy wielu dodatkowych atrakcji. Sam plac zabaw może zapewnić dzieciom zajęcie przez znaczną część spotkania.

Trzeba jednak pamiętać, że jest to ogólnodostępna przestrzeń publiczna, a nie zarezerwowany teren urodzinowy. W pogodny weekend może być tu sporo innych rodzin.

Malta – piknik można połączyć z dodatkowymi atrakcjami

Okolice Jeziora Maltańskiego dają możliwość stworzenia bardziej rozbudowanego planu. Miasto wymienia wśród dostępnych atrakcji między innymi drewniane place zabaw, polanę piknikową, park linowy, minigolf oraz kolejkę Maltankę.

Nie trzeba oczywiście korzystać ze wszystkiego podczas jednego spotkania. Urodziny można zacząć od pikniku, a później przejść do jednej wcześniej wybranej atrakcji.

Takie rozwiązanie najlepiej sprawdza się przy nieco starszych dzieciach, które dobrze znoszą kilkugodzinne wyjścia. Przy małych dzieciach prostszy program zwykle będzie wygodniejszy.

Rusałka lub Strzeszynek – gdy w planie jest plaża i grill

Latem atrakcyjnym pomysłem mogą być również miejskie tereny rekreacyjne nad wodą. Zarówno nad Rusałką, jak i w Strzeszynku znajdują się place zabaw, tereny do wypoczynku oraz wyznaczone strefy grillowe.

Strzeszynek oferuje piaszczystą plażę, zieloną polanę, boiska oraz wypożyczalnię sprzętu. Nad Rusałką znajdują się między innymi duży teren trawiasty i piaszczysty, plac zabaw oraz boiska do siatkówki plażowej.

Tego rodzaju urodziny wymagają jednak większej uwagi dorosłych, szczególnie gdy dzieci bawią się w pobliżu wody. Przyjęcia nad jeziorem najlepiej organizować tak, aby opiekunowie mogli stale obserwować dzieci.

Piknik urodzinowy nad Wartą – prosty pomysł bez wynajmowania sali

Urodziny nie muszą oznaczać wynajęcia gotowego obiektu. Przy starszych dzieciach można przygotować piknik na terenach rekreacyjnych nad Wartą.

Miasto dopuszcza grillowanie na terenach nadwarciańskich, z wyjątkiem miejsc objętych zakazem, między innymi przestrzeni pod mostami. Trzeba również korzystać z odpowiednich pojemników na żar i pozostawić miejsce w porządku.

Taki wariant jest najbardziej elastyczny. Rodzice mogą przygotować własne jedzenie, gry terenowe, frisbee, piłkę czy bańki mydlane. Nie ma jednak zaplecza charakterystycznego dla profesjonalnego miejsca urodzinowego, dlatego wszystko trzeba zorganizować samodzielnie.

Jakie atrakcje przygotować na urodziny w plenerze?

Przyjęcie na świeżym powietrzu nie wymaga rozbudowanej scenografii. Najlepiej sprawdzają się aktywności, które można szybko rozpocząć i równie łatwo zakończyć.

Dla młodszych dzieci mogą to być bańki mydlane, kreda chodnikowa, zabawy z chustą animacyjną, rzuty do celu czy proste konkurencje ruchowe. Starszakom można przygotować podchody, poszukiwanie skarbu albo drużynową grę terenową.

Przy większej liczbie dzieci dobrym rozwiązaniem jest animator. W publicznym parku przed ustawieniem dodatkowego wyposażenia, większych dekoracji, dmuchańców czy infrastruktury eventowej najlepiej wcześniej sprawdzić zasady obowiązujące na konkretnym terenie i w razie potrzeby skontaktować się z jego zarządcą.

Co podać dzieciom podczas urodzin w parku?

Jedzenie na plenerowe urodziny powinno być przede wszystkim proste do podania. Zamiast kilku dań lepiej przygotować małe przekąski, owoce, wodę oraz produkty, które można łatwo zjeść bez siedzenia przy stole.

Trzeba też uwzględnić temperaturę. Produkty wymagające chłodzenia nie powinny przez kilka godzin leżeć w słońcu. Przyda się torba termiczna albo lodówka turystyczna.

Tort również wymaga przemyślenia. Przy dużym upale praktyczniejszy może być prostszy wypiek lub babeczki, które łatwo podzielić między dzieci.

Czy podczas urodzin w parku można rozpalić grill?

Nie w każdym miejscu. Grillowanie jest dozwolone wyłącznie tam, gdzie dopuszcza je zarządca terenu. Poznań wskazuje konkretne miejsca, w których można korzystać z grilla lub przygotować ognisko.

Do takich lokalizacji należą między innymi wybrane strefy nad Wartą, Rusałką i w Strzeszynku. Wyznaczone miejsca na ognisko znajdują się również między innymi w rejonie Parku Szelągowskiego, na Szachtach oraz w lasach komunalnych, przy czym część z nich wymaga wcześniejszego uzgodnienia terminu.

Nie należy natomiast przywozić grilla do dowolnego parku tylko dlatego, że znajduje się tam duży trawnik.

Co zrobić, jeśli w dniu urodzin będzie padać?

Pogoda jest największym minusem przyjęcia w plenerze, dlatego plan awaryjny najlepiej przygotować już podczas organizacji urodzin.

Jeśli wybieramy profesjonalny obiekt, dobrze zapytać o wiatę, zadaszony taras albo możliwość przeniesienia części imprezy pod dach. Przy urodzinach organizowanych samodzielnie można wcześniej ustalić termin rezerwowy lub przygotować alternatywną atrakcję w pomieszczeniu.

Problemem nie jest wyłącznie deszcz. Latem trzeba również brać pod uwagę wysoką temperaturę i mocne słońce. Na przyjęcie z małymi dziećmi zdecydowanie lepiej wybierać miejsca zapewniające cień.

O której godzinie najlepiej urządzić urodziny na świeżym powietrzu?

Wiosną i wczesną jesienią dobrze sprawdzają się godziny przedpołudniowe oraz wczesne popołudnie. W środku lata wygodniejsza może być późniejsza pora, kiedy temperatura zaczyna spadać.

Przy młodszych dzieciach godzinę imprezy dobrze dopasować również do rytmu dnia. Urodziny rozpoczynające się dokładnie w porze drzemki mogą zepsuć nawet najlepiej przygotowany program.

Samo przyjęcie nie musi być długie. W przypadku przedszkolaków kilka dobrze zaplanowanych atrakcji i wspólny poczęstunek zwykle sprawdzają się lepiej niż całodniowe spotkanie.

Co zabrać na urodziny dziecka w plenerze?

Najważniejszy jest podstawowy zestaw piknikowy: koce, napoje, przekąski, serwetki i worki na śmieci. Przydadzą się również krem z filtrem, środek na owady, nakrycia głowy oraz dodatkowa woda, zwłaszcza podczas letnich przyjęć.

Dekoracje najlepiej ograniczyć do takich, które łatwo zabezpieczyć i później zebrać. Luźne balony, konfetti czy lekkie ozdoby mogą zostać porwane przez wiatr i zaśmiecić park.

Dobrze mieć również prostą apteczkę. Przy zabawach ruchowych drobne otarcia czy zadrapania mogą się zdarzyć nawet podczas spokojnego spotkania.

Jak wybrać najlepsze miejsce na plenerowe urodziny?

Jeśli zależy nam na gotowym programie i opiece nad atrakcjami, wygodniejszy będzie obiekt organizujący przyjęcia, taki jak park linowy lub miejsce z gastronomią i przestrzenią plenerową.

Na spokojny piknik z kilkorgiem dzieci można wybrać Cytadelę albo Park Rataje. Wartofrajda będzie dobrym kierunkiem, jeżeli głównym punktem spotkania ma być plac zabaw, a okolice Malty pozwalają połączyć piknik z dodatkowymi atrakcjami.

Rusałka i Strzeszynek sprawdzą się przede wszystkim latem, szczególnie gdy rodzina chce urządzić piknik nad wodą lub skorzystać z wyznaczonej strefy grillowej.

Plenerowe urodziny mogą być prostsze niż przyjęcie w sali

Urodziny dziecka na świeżym powietrzu w Poznaniu nie muszą oznaczać dużego eventu z dziesiątkami atrakcji. Przy dobrej pogodzie często wystarczą koc, przekąski, plac zabaw i kilka wspólnych gier.

Najważniejsze jest dopasowanie miejsca do wieku dzieci i charakteru spotkania. Przy aktywnej grupie sprawdzi się park linowy, przy młodszych dzieciach – plac zabaw i piknikowa polana. Jeśli natomiast rodzice nie chcą zajmować się całą organizacją, wygodniej wybrać miejsce oferujące gotowe urodziny plenerowe.

Niezależnie od wariantu dobrze wcześniej sprawdzić regulamin terenu, prognozę pogody i dostępność potrzebnego zaplecza. Dzięki temu w dniu urodzin można skupić się na zabawie, zamiast szukać awaryjnego miejsca na tort.

Artykuł Urodziny dziecka na świeżym powietrzu w Poznaniu – atrakcje, informacje praktyczne i wskazówki pochodzi z serwisu Poznań Portal.

Gdzie znajduje się Plaża Parkowa w Kiekrzu?

Plaża Parkowa znajduje się przy ul. ks. E. Nawrota 14, na północnym brzegu Jeziora Kierskiego. Administracyjnie nadal jesteśmy w Poznaniu, choć okolica ma zdecydowanie bardziej wypoczynkowy charakter niż centrum miasta.

Jezioro Kierskie jest największym naturalnym zbiornikiem wodnym znajdującym się w granicach Poznania. Jego ponad 12-kilometrowa linia brzegowa daje sporo możliwości spacerowania, jazdy na rowerze i uprawiania sportów wodnych. Kiekrz od lat jest również ważnym punktem na żeglarskiej mapie miasta.

Plaża Parkowa zajmuje tylko fragment brzegu, dlatego nie należy utożsamiać jej z całym terenem rekreacyjnym nad Jeziorem Kierskim.

Jak wygląda Plaża Parkowa?

Sama plaża ma charakter piaszczysto-trawiasty. To praktyczne rozwiązanie dla osób, które wolą rozłożyć koc na trawie, ale jednocześnie chcą mieć dostęp do klasycznej piaszczystej części nad wodą.

Kąpielisko ma 36 metrów linii brzegowej. W jego sąsiedztwie znajdują się dwa pomosty, a nieco dalej plac zabaw i siłownia zewnętrzna. Wzdłuż terenu poprowadzono również oświetloną ścieżkę z ławkami, z której korzystają spacerowicze i rowerzyści.

Plaża nie jest więc wyłącznie miejscem do opalania. Można potraktować ją jako punkt wypadowy na kilka godzin nad wodą, rodzinny piknik albo krótszy spacer po okolicy.

Kąpielisko w Kiekrzu – gdzie można bezpiecznie pływać?

W sezonie letnim działa tutaj oficjalne miejskie kąpielisko. Obszar przeznaczony do pływania jest podzielony na dwie strefy.

Strefa dla osób nieumiejących pływać ma maksymalnie 120 cm głębokości i jest oznaczona czerwonymi bojami. Dalej znajduje się część dla osób potrafiących pływać, gdzie głębokość dochodzi do 4 metrów.

W sezonie 2026 poznańskie kąpieliska rozpoczęły działalność 20 czerwca. Ratownicy pracują w godzinach 10:00–18:00, a na kąpielisku dyżurują co najmniej dwie osoby.

Przy planowaniu wizyty w kolejnych sezonach najlepiej sprawdzić aktualny termin działania kąpieliska bezpośrednio na stronie POSiR.

Co oznaczają flagi na kąpielisku?

Przed wejściem do wody trzeba spojrzeć na flagę umieszczoną przy stanowisku ratowników.

Biała flaga oznacza, że kąpiel jest dozwolona, czerwona informuje o zakazie wchodzenia do wody. Jeśli flaga nie jest wywieszona, ratownicy nie pełnią w tym momencie dyżuru.

Zakaz kąpieli może zostać wprowadzony między innymi z powodu nieodpowiedniej jakości wody lub pojawienia się sinic. Woda jest kontrolowana przed rozpoczęciem sezonu i ponownie badana w jego trakcie.

Dlatego przed wyjazdem nad Kierskie dobrze zajrzeć również do Serwisu Kąpieliskowego GIS. Oficjalny profil kąpieliska Kiekrz zawiera bieżące informacje dotyczące jakości wody.

Co można robić na Plaży Parkowej poza kąpielą?

Plaża Parkowa sprawdzi się także wtedy, gdy nie planujemy wchodzić do jeziora. Tuż obok kąpieliska znajduje się nowoczesny plac zabaw, dlatego miejsce jest popularnym kierunkiem rodzinnych wyjazdów.

Dorośli mogą skorzystać z siłowni zewnętrznej, a dla osób preferujących spokojniejszy odpoczynek przygotowano ławki i tereny zielone.

Dodatkową atrakcją są dwa pomosty. Trzeba jednak pamiętać, że regulamin kąpieliska zabrania między innymi skakania z pomostów, przepływania pod nimi, grillowania i wędkowania z pomostów.

W sezonie w sąsiedztwie plaży działają także punkty gastronomiczne.

Wypożyczalnia sprzętu wodnego w Kiekrzu

Jednym z powodów, dla których Plaża Parkowa nadaje się na dłuższy pobyt, jest możliwość połączenia plażowania z aktywnością na jeziorze. W bezpośrednim sąsiedztwie działa wypożyczalnia sprzętu wodnego.

Oferta i godziny działania mogą zmieniać się w zależności od sezonu oraz pogody, dlatego jeśli wypożyczenie konkretnego sprzętu jest głównym celem wyjazdu, najlepiej wcześniej sprawdzić aktualne informacje.

Jezioro Kierskie jest znane przede wszystkim z żeglarstwa, ale rekreacyjne korzystanie ze sprzętu wodnego pozwala zobaczyć akwen również osobom, które nie mają doświadczenia pod żaglami.

Plaża Parkowa z dziećmi – czy to dobre miejsce dla rodziny?

Tak. Pod tym względem Plaża Parkowa jest jedną z bardziej praktycznych propozycji nad Jeziorem Kierskim. Plac zabaw znajduje się bezpośrednio obok terenu kąpieliska, dzięki czemu dzieci mogą łatwo zmieniać aktywność podczas dłuższego pobytu.

Dla najmłodszych pływających wydzielono płytszą część kąpieliska, ale nie oznacza to, że dziecko może korzystać z niej samodzielnie. POSiR przypomina, że dzieci do 10. roku życia nie mogą pozostawać na kąpielisku bez opieki osoby dorosłej.

Przy dzieciach dobrze zabrać również nakrycie głowy i krem z filtrem. Plaża jest częściowo trawiasta, ale przy dobrej pogodzie warto wcześniej wybrać miejsce zapewniające możliwie dużo cienia.

Czy na Plaży Parkowej są toalety?

Tak. POSiR informuje, że od początku kwietnia do końca września przy kąpielisku dostępne są przenośne sanitariaty. Na stałe znajdują się tam również tak zwane toalety leśne.

Jest to szczególnie istotne przy rodzinnych wyjazdach i dłuższym pobycie nad wodą. Nie trzeba więc planować wizyty wyłącznie jako krótkiego wypadu na plażę.

Plaża Parkowa a osoby z ograniczoną mobilnością

Na kąpielisku dostępne jest rozwiązanie ułatwiające wejście do wody osobom mającym problemy z poruszaniem się. Jest nim specjalny wózek plażowy typu amfibia.

Ma duże koła umożliwiające przemieszczanie się po piasku oraz konstrukcję pozwalającą unosić się na wodzie. Osoba chcąca skorzystać z wózka powinna zgłosić się do ratownika.

Takie wyposażenie znajduje się na wszystkich miejskich kąpieliskach POSiR.

Czy na Plażę Parkową można przyjść z psem?

Na tereny nad poznańskimi jeziorami można przychodzić z psami, ale nie wszystkie części Plaży Parkowej są dla nich dostępne.

W sezonie regulamin zabrania wprowadzania zwierząt na właściwy teren plaży, a zasady miejskich kąpielisk wykluczają także wprowadzanie ich do miejsca wyznaczonego bojami oraz na plac zabaw. Wyjątkiem są psy asystujące osobom z niepełnosprawnościami.

Jeśli planujemy przede wszystkim spacer z psem nad Jeziorem Kierskim, lepiej skierować się na trasy poza bezpośrednią strefą kąpieliska.

Ognisko i grill na Plaży Parkowej – jakie są zasady?

To jedna z informacji, które łatwo pomylić w przypadku poznańskich kąpielisk. W Kiekrzu dostępne jest wyznaczone miejsce do rozpalenia ogniska, natomiast nie oznacza to zgody na rozpalanie grilla czy ognia w dowolnym miejscu przy wodzie.

Na pomostach grillowanie jest wyraźnie zabronione. Podczas planowania większego spotkania najlepiej wcześniej zapoznać się z aktualnym regulaminem terenu rekreacyjnego.

Jeżeli celem wyjazdu jest głównie grill, wygodniejsze mogą okazać się inne poznańskie tereny rekreacyjne, gdzie znajdują się specjalnie wyznaczone strefy grillowe.

Jak dojechać na Plażę Parkową w Kiekrzu?

W nawigacji najlepiej wpisać adres ul. ks. Edwarda Nawrota 14, Poznań. To oficjalny adres miejskiego kąpieliska.

Do Kiekrza można dotrzeć samochodem, autobusem, pociągiem lub rowerem. Stacja kolejowa Kiekrz znajduje się stosunkowo blisko terenów rekreacyjnych. Miasto wskazuje również możliwość dojazdu autobusami z zachodniej części Poznania, jednak numery linii i rozkłady mogą się zmieniać, dlatego przed podróżą komunikacją miejską najlepiej sprawdzić aktualną trasę w ZTM Poznań.

Pociąg jest ciekawą alternatywą szczególnie w ciepłe weekendy, gdy ruch samochodowy w okolicach jeziora jest większy.

Gdzie zaparkować przy Plaży Parkowej?

W 2025 roku POSiR uruchomił bezpłatny parking przy ul. Chojnickiej, na terenie dawnego ośrodka policyjnego. Plac mieści około 90 samochodów i znajduje się niedaleko stacji kolejowej Kiekrz. Z parkingu mogą korzystać również osoby wybierające się na Plażę Parkową.

Dojście z parkingu na plażę prowadzi ulicami Chojnicką i ks. E. Nawrota.

Trzeba zwrócić uwagę na aktualną organizację ruchu. POSiR informuje, że wjazd i wyjazd z parkingu odbywają się obecnie bramą położoną bliżej cmentarza w Kiekrzu. Druga brama została zamknięta w związku z pracami na terenie dawnego ośrodka.

W pogodny weekend dobrze przyjechać wcześniej, ponieważ największe zainteresowanie kąpieliskiem przypada naturalnie na najcieplejszą część dnia.

Czy na Plażę Parkową warto przyjechać rowerem?

Tak, szczególnie jeśli pobyt na plaży chcemy połączyć ze zwiedzaniem terenów wokół Jeziora Kierskiego.

Przy kąpielisku znajduje się oświetlona trasa wykorzystywana przez pieszych i rowerzystów, a ponad 12 kilometrów linii brzegowej jeziora daje możliwość przygotowania dłuższej wycieczki.

Nie oznacza to jednak, że wokół całego jeziora biegnie jedna jednolita promenada. Przy dłuższej wycieczce trzeba korzystać z różnych dróg i ścieżek.

Ciekawym wariantem jest przejazd wzdłuż wschodniego brzegu w kierunku Krzyżownik i Plaży Smoczej.

Czy można spacerować w okolicy Plaży Parkowej?

Tak. Plaża może być punktem startowym krótkiego spaceru, nawet jeśli nie planujemy kąpieli.

Na miejscu jest oświetlona ścieżka i ławki, a osoby mające więcej czasu mogą ruszyć dalej wzdłuż terenów Jeziora Kierskiego. Miasto podkreśla, że okolica jest wykorzystywana zarówno do turystyki pieszej, jak i rowerowej.

Poza sezonem kąpielowym właśnie spacer jest jednym z najlepszych powodów, aby przyjechać do Kiekrza. Jest spokojniej niż podczas wakacyjnych weekendów, a jezioro pozostaje atrakcyjne także wiosną i jesienią.

Kiedy najlepiej przyjechać na Plażę Parkową?

Jeżeli głównym celem jest kąpiel, najlepiej wybrać sezon, w którym działają ratownicy. W 2026 roku miejskie kąpieliska rozpoczęły działalność 20 czerwca, a dyżury ratownicze odbywają się w godzinach 10:00–18:00. Sezon kąpielowy potrwa do 31 sierpnia.

W upalne weekendy największego ruchu można spodziewać się w środku dnia. Osoby szukające spokojniejszego wypoczynku mogą przyjechać wcześniej.

Na spacer czy rower nie trzeba czekać do lata. Plaża i tereny rekreacyjne są atrakcyjne także poza sezonem kąpielowym, choć gastronomia, wypożyczalnia oraz część infrastruktury mogą wtedy działać w ograniczonym zakresie.

Co zabrać na Plażę Parkową?

Na klasyczne plażowanie przydadzą się ręcznik lub koc, krem przeciwsłoneczny, nakrycie głowy i woda. Przy dłuższym pobycie można zabrać własne przekąski, choć w sezonie w sąsiedztwie działają punkty gastronomiczne.

Jeżeli planujemy spacer lub wycieczkę rowerową, przydatne będą wygodne buty i mapa trasy. Przed wejściem do jeziora najlepiej dodatkowo sprawdzić komunikaty o jakości wody.

Przy rodzinnej wizycie nie trzeba natomiast zabierać wielu dodatkowych atrakcji dla dzieci – plac zabaw znajduje się tuż przy kąpielisku.

Ile czasu przeznaczyć na pobyt?

Na szybkie plażowanie można przyjechać na dwie–trzy godziny. Jeśli w planie są również plac zabaw, wypożyczenie sprzętu wodnego, spacer i odpoczynek, bez problemu da się spędzić w Kiekrzu większą część dnia.

Rodziny z małymi dziećmi mogą połączyć zabawę na plaży z placem zabaw. Osoby aktywne mają do wyboru siłownię, rower, spacer oraz sporty wodne.

Dzięki temu Plaża Parkowa nie wymaga przygotowywania napiętego programu. Można przyjechać bez konkretnego planu i zdecydować na miejscu, jak spędzić czas.

Czy Plaża Parkowa w Kiekrzu jest warta odwiedzenia?

Plaża Parkowa jest dobrym wyborem dla osób szukających miejskiego kąpieliska z większą liczbą dodatkowych udogodnień. Jej atutem nie jest ogromna piaszczysta plaża, ale połączenie kąpieliska, terenów trawiastych, placu zabaw, pomostów, siłowni i dostępu do sprzętu wodnego.

Szczególnie dobrze sprawdzi się podczas rodzinnego wyjazdu oraz wtedy, gdy część osób chce pływać, a pozostali wolą spacer lub odpoczynek na brzegu.

Przed wyjazdem latem dobrze sprawdzić aktualną jakość wody, komunikaty POSiR oraz pogodę. Samochodem warto też uwzględnić większy ruch w słoneczne weekendy. Poza sezonem Plaża Parkowa zmienia charakter, ale nadal pozostaje dobrym punktem na spacer nad największym naturalnym jeziorem Poznania.

Artykuł Plaża Parkowa w Kiekrzu informacje praktyczne – atrakcje, informacje praktyczne i wskazówki pochodzi z serwisu Poznań Portal.

W przypadku samochodów osobowych przejazd jednym około 50-kilometrowym odcinkiem będzie kosztował 41 zł. Pokonanie wszystkich trzech płatnych odcinków oznacza więc wydatek 123 zł w jedną stronę. Nadchodząca podwyżka opłat na A2 dotknie wszystkich kategorii pojazdów.

Nowe stawki na A2 od 11 września

Od 11 września za przejazd jednym około 50-kilometrowym odcinkiem kierowcy zapłacą:

• 21 zł – motocykle,
• 41 zł – samochody osobowe,
• 71 zł – pojazdy kategorii 2,
• 108 zł – pojazdy kategorii 3,
• 165 zł – pojazdy kategorii 4,
• 410 zł – pojazdy ponadnormatywne.

W przypadku auta osobowego przejazd całym płatnym odcinkiem Nowy Tomyśl–Konin, składającym się z trzech części, będzie kosztował łącznie 123 zł.

Obecnie kierowca samochodu osobowego płaci 40 zł za jeden odcinek. Oznacza to, że wrześniowa podwyżka wyniesie 1 zł na każdej z trzech części trasy.

To już druga podwyżka w 2026 roku

Poprzednia zmiana stawek weszła w życie 11 marca 2026 roku. Wtedy cena przejazdu jednym odcinkiem dla samochodu osobowego wzrosła do 40 zł.

Wrześniowa korekta oznacza więc, że to druga podwyżka opłat na A2 w tym samym roku.

Dla osób regularnie korzystających z A2, zwłaszcza na trasach z Poznania w kierunku Wrześni, Konina lub zachodniej części regionu, nawet niewielki wzrost ceny pojedynczego przejazdu może mieć znaczenie w skali miesiąca.

Z videotollingiem będzie taniej

Równocześnie z nowym cennikiem Autostrada Wielkopolska wprowadza preferencyjne stawki dla kierowców korzystających z videotollingu.

To system elektronicznego poboru opłat, który rozpoznaje numer rejestracyjny pojazdu i automatycznie pobiera należność z wcześniej skonfigurowanej usługi. Kierowca korzysta z odpowiednio oznaczonej bramki i nie musi płacić w tradycyjny sposób kartą ani gotówką.

W przypadku samochodu osobowego przejazd odcinkiem objętym videotollingiem będzie kosztował 39 zł zamiast 41 zł.

Niższa stawka obowiązuje obecnie na punktach poboru opłat w Nagradowicach i Lądku, czyli na odcinkach pomiędzy Poznaniem a Koninem.

W zależności od kategorii pojazdu oszczędność przy korzystaniu z videotollingu wyniesie od 1 do 5 zł na pojedynczym punkcie poboru opłat.

System ma objąć cały koncesyjny odcinek

Autostrada Wielkopolska zapowiada dalszą rozbudowę videotollingu.

Do końca 2026 roku system ma zostać rozszerzony na cały koncesyjny odcinek A2 pomiędzy Świeckiem a Koninem.

Dla kierowców oznaczałoby to możliwość korzystania z elektronicznego poboru opłat także na kolejnych fragmentach trasy, a nie tylko na odcinkach położonych na wschód od Poznania.

Operator tłumaczy podwyżki kosztami utrzymania i inwestycji

Autostrada Wielkopolska wskazuje, że na wysokość stawek wpływają m.in. koszty utrzymania infrastruktury, obsługi zadłużenia oraz prowadzone inwestycje.

Według danych operatora w ciągu ostatnich 10 lat na utrzymanie, remonty, modernizacje i rozwój infrastruktury wydano blisko 1 mld zł.

W ostatnim czasie prowadzone były także duże inwestycje w bezpośrednim sąsiedztwie Poznania, w tym rozbudowa fragmentu A2 pomiędzy węzłami Poznań Krzesiny i Poznań Wschód do trzech pasów ruchu w każdym kierunku.

Stare stawki tylko do 10 września

Obecny cennik będzie obowiązywał do 10 września włącznie. Nowe opłaty zaczną obowiązywać 11 września 2026 roku.

Dla kierowców samochodów osobowych oznacza to wzrost ceny pełnego przejazdu Nowy Tomyśl–Konin ze 120 do 123 zł.

Osoby regularnie korzystające z płatnych odcinków mogą częściowo ograniczyć koszty, wybierając videotolling tam, gdzie system jest już dostępny.

Artykuł A2 w Wielkopolsce znów drożeje. Od 11 września 123 zł za przejazd Nowy Tomyśl–Konin pochodzi z serwisu Poznań Portal.

Co to jest fyrtel i skąd pochodzi to określenie?

Słowo „fyrtel” jest mocno związane z Poznaniem i Wielkopolską. Wywodzi się z niemieckiego „Viertel”, oznaczającego ćwiartkę lub część miasta. Z czasem zaczęło funkcjonować jako potoczne określenie najbliższej okolicy, osiedla czy dzielnicy.

W przygotowanym we współpracy z Miastem Poznań przewodniku „Fyrtle – z życia poznańskich osiedli” opisano 42 poznańskie fyrtle, zachęcając mieszkańców do odkrywania miasta poprzez lokalne mikrowyprawy. Autorzy zwracają uwagę nie tylko na zabytki, lecz również na historie mieszkańców, architekturę i codzienną tożsamość poszczególnych części Poznania.

Określenia „fyrtel”, „dzielnica” i „osiedle” nie powinny być jednak traktowane jako idealne synonimy.

Fyrtel, dzielnica i osiedle – czym się różnią?

W codziennej rozmowie poznaniacy bez problemu powiedzą, że jadą „na Jeżyce”, „na Wildę” albo „na Łazarz”. Są to zarówno rozpoznawalne części miasta, jak i nazwy formalnych jednostek pomocniczych.

W innych przypadkach granice nie są już tak oczywiste. Śródka jest częścią większego Osiedla Ostrów Tumski–Śródka–Zawady–Komandoria, a popularnie rozumiana Malta należy do większego obszaru administracyjnego. Dlatego mapa fyrtli może wyglądać nieco inaczej niż mapa formalnego podziału Poznania.

Według najnowszych miejskich danych w Poznaniu działają 42 jednostki pomocnicze – osiedla, obejmujące całe miasto. W miejskim podziale organizacyjnym grupowane są one w obszary Śródmieścia, Północy, Południa i Nowego Miasta.

Fyrtel jest natomiast pojęciem bardziej lokalnym i kulturowym. Może oznaczać przestrzeń, z którą mieszkańcy po prostu się identyfikują.

Poznańskie fyrtle na mapie – jak się w nich odnaleźć?

Najłatwiej zacząć od śródmieścia. Stare Miasto znajduje się w centrum, Jeżyce na zachód od niego, Łazarz na południowy zachód, a Wilda na południe. Po wschodniej stronie centrum znajdują się Ostrów Tumski i Śródka.

Dalej na północ rozciągają się między innymi Sołacz, Winiary, Winogrady, Piątkowo, Naramowice, Umultowo i Morasko. Zachodnia część miasta obejmuje między innymi Ogrody, Grunwald, Ławicę, Junikowo, Wolę, Krzyżowniki-Smochowice i Strzeszyn.

Po wschodniej stronie Poznania znajdują się Rataje, Chartowo, Malta, Antoninek i tereny prowadzące w stronę Nowego Zoo. Na południu można odkrywać między innymi Dębiec, Górczyn, Świerczewo, Starołękę oraz bardziej peryferyjne fyrtle.

Nie trzeba poznawać ich wszystkich podczas jednej wizyty. Znacznie ciekawsze jest potraktowanie każdego fyrtla jako osobnego pomysłu na spacer.

Stare Miasto – od tego fyrtla większość zaczyna poznawanie Poznania

Stare Miasto to najbardziej oczywisty punkt startowy. Stary Rynek, ratusz z koziołkami, uliczki historycznego centrum i okolice placu Kolegiackiego tworzą część Poznania najczęściej odwiedzaną przez turystów.

Jednocześnie dobrze odejść kilka ulic od głównego szlaku. Pozwala to zobaczyć, że Stare Miasto nie kończy się na pierzei rynku. Niedaleko znajdują się Chwaliszewo i Park Stare Koryto Warty, który powstał w miejscu dawnego koryta rzeki. Dzisiaj znajdują się tam alejki, tereny rekreacyjne, plac zabaw i przestrzenie wykorzystywane do wydarzeń kulturalnych.

To także dobry punkt wyjścia do dalszego spaceru w kierunku Ostrowa Tumskiego i Śródki.

Jeżyce – kamienice, Rynek Jeżycki i Stare Zoo

Jeżyce to jeden z najbardziej charakterystycznych poznańskich fyrtli. Ich obecny wygląd w dużej mierze ukształtował się na przełomie XIX i XX wieku. Zachowało się tu wiele secesyjnych, eklektycznych i modernistycznych kamienic, a ważnym punktem lokalnego życia pozostaje Rynek Jeżycki. Poznańskie Centrum Dziedzictwa podkreśla również silne tradycje społeczne i przedsiębiorcze tej części miasta.

Spacer można rozpocząć właśnie przy rynku, a następnie przejść ulicami Kraszewskiego, Jackowskiego i Szamarzewskiego. Innym naturalnym punktem jest ul. Dąbrowskiego – jedna z głównych osi dzielnicy.

Na obrzeżu fyrtla znajduje się także Stare Zoo przy ul. Zwierzynieckiej. To kameralny ogród, który można potraktować jako uzupełnienie spaceru po Jeżycach. Wstęp na teren Starego Zoo pozostaje bezpłatny.

Jeżyce najlepiej odkrywać pieszo. Odległości pomiędzy najciekawszymi ulicami są niewielkie, a właśnie detale kamienic, małe sklepy, kawiarnie i podwórka tworzą dużą część charakteru fyrtla.

Łazarz – Park Wilsona, Rynek Łazarski i targowa historia miasta

Łazarz leży tuż za terenem Międzynarodowych Targów Poznańskich i dworcem. Jego zabudowa dobrze pokazuje rozwój Poznania na przełomie XIX i XX wieku. Znajdziemy tutaj reprezentacyjne kamienice, spokojniejsze ulice i jeden z najbardziej rozpoznawalnych poznańskich parków.

Centralnym punktem codziennego życia pozostaje Rynek Łazarski, natomiast w północnej części fyrtla warto zobaczyć Park Wilsona. Park zajmuje 7,2 hektara i ma historię sięgającą XIX wieku.

Łazarz mocno związany jest także z historią targów. Poznańskie Centrum Dziedzictwa przypomina, że ogromny wpływ na wygląd tej części miasta miała Powszechna Wystawa Krajowa z 1929 roku, a Międzynarodowe Targi Poznańskie do dziś pozostają jednym z charakterystycznych elementów fyrtla.

Przy Parku Wilsona znajduje się Palmiarnia Poznańska. Trzeba jednak uwzględnić ważną zmianę: od 1 września 2026 roku Palmiarnia zostanie zamknięta dla zwiedzających z powodu kompleksowej przebudowy. Część pawilonów ma ponownie zostać udostępniona pod koniec 2028 roku, natomiast zakończenie całej inwestycji planowane jest na 2030 rok.

Wilda – fyrtel z robotniczym charakterem

Na południe od centrum rozpoczyna się Wilda. Najbardziej naturalną osią spaceru są okolice Rynku Wildeckiego i ul. Wierzbięcice, gdzie można zobaczyć charakterystyczną śródmiejską zabudowę.

To fyrtel silnie związany z przemysłową i robotniczą historią Poznania. Poznańskie Centrum Dziedzictwa przypomina między innymi o znaczeniu pracowników zakładów Cegielskiego i wydarzeniach Poznańskiego Czerwca 1956 roku.

Jednocześnie współczesna Wilda nie jest wyłącznie dzielnicą przemysłową. Stare kamienice sąsiadują tu z nową zabudową, lokalną gastronomią i niewielkimi punktami usługowymi. Właśnie takie połączenie sprawia, że spacer po Wildzie bardziej przypomina poznawanie żyjącej dzielnicy niż zwiedzanie klasycznej atrakcji turystycznej.

Śródka i Ostrów Tumski – od początków Poznania po współczesny fyrtel

Po wschodniej stronie Warty warto połączyć podczas jednego spaceru Ostrów Tumski i Śródkę. Administracyjnie obie części znajdują się w jednej większej jednostce razem z Zawadami i Komandorią.

Ostrów Tumski pozwala sięgnąć do najstarszej historii miasta. Najważniejszym punktem jest katedra, a dobrym miejscem pomagającym zrozumieć znaczenie tej części Poznania jest Brama Poznania, której ekspozycja opowiada historię wyspy katedralnej i początków państwowości.

Po przejściu przez most można znaleźć się na Śródce. To niewielki fyrtel, dlatego najlepiej zwiedzać go bez konkretnego planu – przejść uliczkami, zatrzymać się przy rynku i obserwować zabudowę.

Dzięki niewielkim odległościom Ostrów Tumski, Śródka i okolice Starego Miasta można łatwo połączyć w jedną kilkugodzinną trasę.

Sołacz – jeden z najbardziej zielonych fyrtli Poznania

Sołacz wyraźnie różni się od gęsto zabudowanych Jeżyc, Łazarza czy Wildy. Fyrtel kojarzy się przede wszystkim z willową architekturą, spokojnymi ulicami i zielenią.

Jego sercem jest Park Sołacki, założony w latach 1908–1911 w dolinie Bogdanki. Park ma blisko 15 hektarów powierzchni, stawy, alejki i rozbudowany drzewostan. Miasto wskazuje go jako jedno z popularnych miejsc spacerowych mieszkańców Poznania.

Dobrym pomysłem jest rozpoczęcie spaceru w parku, a później przejście ulicami Sołacza w kierunku Jeżyc lub dalej w stronę terenów nad Rusałką.

To fyrtel dla osób, które bardziej niż zabytków szukają ciekawej urbanistyki i spokojnej, zielonej części miasta.

Stare Winogrady i Cytadela – historia ukryta w zieleni

Na północ od śródmieścia zaczynają się Winogrady. Jednym z najlepszych punktów pozwalających poznać tę stronę Poznania jest Cytadela.

Dzisiejszy Park Cytadela powstał na terenie dawnego Fortu Winiary, który był jednym z najważniejszych elementów pruskiej twierdzy. Teren zajmuje około 100 hektarów i łączy funkcje parku z miejscami pamięci oraz pozostałościami fortyfikacji.

To dobry kierunek na dłuższy spacer. Z południowych części Cytadeli można później zejść w kierunku centrum albo ruszyć dalej na północ, poznając zabudowę Winograd.

Rataje, Chartowo i Malta – zupełnie inna twarz Poznania

Po wschodniej stronie miasta krajobraz wyraźnie się zmienia. Rataje i Chartowo kojarzą się przede wszystkim z dużymi osiedlami mieszkaniowymi powstającymi w drugiej połowie XX wieku.

Nie oznacza to jednak, że w tej części Poznania brakuje miejsc na spacer. Jednym z głównych punktów jest Jezioro Maltańskie, wokół którego rozwinęła się rozbudowana przestrzeń rekreacyjna.

Malta może być dobrym początkiem odkrywania wschodnich fyrtli, ponieważ od jeziora można ruszyć zarówno w kierunku Chartowa i Rataj, jak i dalej w stronę terenów Nowego Zoo.

Ta część Poznania pokazuje, że historia miasta nie kończy się na kamienicach. Modernistyczne osiedla i powojenne założenia urbanistyczne również tworzą własny charakter poznańskich fyrtli.

Strzeszyn – fyrtel dla osób szukających lasów i jeziora

Im dalej od śródmieścia, tym bardziej zmienia się charakter Poznania. Dobrym przykładem jest Strzeszyn, położony w północno-zachodniej części miasta.

Największą atrakcją rekreacyjną jest Jezioro Strzeszyńskie, otoczone w znacznej części lasem. Akwen ma 34,9 hektara powierzchni, a wokół niego prowadzą trasy spacerowe i rowerowe.

To miejsce warto uwzględnić szczególnie latem, ale poza sezonem Strzeszyn również dobrze sprawdza się jako cel spaceru lub wycieczki rowerowej.

Morasko – najbardziej niezwykły przyrodniczy fyrtel

Północ Poznania kryje miejsce, które trudno porównać z Jeżycami czy Łazarzem. Morasko-Radojewo ma znacznie bardziej podmiejski i przyrodniczy charakter, a największą atrakcją jest Rezerwat Meteoryt Morasko.

Rezerwat chroni ślady upadku meteorytu żelaznoniklowego oraz fragment lasu. Przez teren prowadzą oznaczone trasy pozwalające zobaczyć między innymi kratery meteorytowe.

To dobry przykład tego, jak różnorodne są poznańskie fyrtle. W granicach jednego miasta można przejść od zwartej zabudowy Starego Miasta do miejsca, w którym krajobraz bardziej przypomina leśną wycieczkę poza Poznań.

Świerczewo i Fabianowo-Kotowo – spacer po Szachtach

Innym mniej oczywistym kierunkiem są południowo-zachodnie fyrtle. Na granicy Świerczewa i Fabianowa-Kotowa znajdują się Szachty – rozległy kompleks stawów, łąk, lasów i ścieżek spacerowych.

Teren ma łącznie około 57,5 hektara. Jego charakter jest pozostałością po dawnym wydobyciu gliny i działalności cegielni. Dzisiaj Szachty są przede wszystkim miejscem spacerów, obserwacji przyrody i wycieczek rowerowych.

Jeśli ktoś zna głównie centrum, Jeżyce i Maltę, właśnie takie miejsce może być największym zaskoczeniem podczas dalszego odkrywania Poznania.

Które poznańskie fyrtle zobaczyć podczas pierwszej wizyty?

Osobie odwiedzającej Poznań po raz pierwszy najlepiej polecić Stare Miasto, Śródkę i Ostrów Tumski, ponieważ pozwalają poznać najstarszą historię miasta.

Jeżeli zostaje więcej czasu, kolejnym wyborem mogą być Jeżyce. Są blisko centrum, a jednocześnie mają już zdecydowanie bardziej lokalny charakter.

Łazarz i Wilda dobrze sprawdzą się podczas następnych spacerów. Można tam przede wszystkim obserwować architekturę, miejskie targowiska oraz codzienne życie mieszkańców.

Sołacz warto dodać do planu, gdy zależy nam na zieleni. Malta, Strzeszyn, Morasko i Szachty będą natomiast dobrym kierunkiem dla osób, które chcą przekonać się, jak dużo przyrody mieści się w granicach Poznania.

Jak zwiedzać poznańskie fyrtle?

Śródmiejskie fyrtle najlepiej poznawać pieszo. Jeżyce, Łazarz i Wilda nie są miejscami, w których trzeba zaliczać kolejne zabytki. Najwięcej można zobaczyć podczas niespiesznego spaceru bocznymi ulicami, zwracając uwagę na fasady kamienic, niewielkie skwery, dawne zakłady i lokalne targowiska.

Przy bardziej oddalonych częściach miasta przydaje się komunikacja miejska albo rower. Dojazd w okolice Strzeszyna, Moraska czy południowych fyrtli zajmuje więcej czasu, dlatego najlepiej potraktować je jako osobne wycieczki.

Dobrym rozwiązaniem jest również łączenie sąsiednich części miasta. Jeżyce można połączyć z Sołaczem, Łazarz z Wildą, a Ostrów Tumski ze Śródką. Dzięki temu podczas jednego spaceru łatwo zauważyć, jak szybko zmienia się charakter Poznania.

Gdzie znaleźć dokładną mapę poznańskich fyrtli?

Do poznawania podziału miasta przydatne są dwa rodzaje map.

Jeśli zależy nam na formalnych granicach, najlepiej korzystać z miejskich map 42 jednostek pomocniczych. Miasto publikuje karty poszczególnych osiedli wraz z dokładnie zaznaczonymi granicami.

Jeżeli natomiast interesuje nas bardziej społeczny i krajoznawczy charakter poszczególnych części Poznania, dobrym punktem wyjścia jest projekt „Fyrtle – tu jest nasze życie” i przygotowany w jego ramach przewodnik obejmujący 42 opowieści o poznańskich osiedlach.

Poznańskie Centrum Dziedzictwa prowadzi również projekt Fest Fyrtel poświęcony Jeżycom, Łazarzowi i Wildzie. Udostępniona w jego ramach mapa pozwala poznawać miejsca ważne z punktu widzenia historii i tożsamości tych trzech śródmiejskich dzielnic.

Poznań najlepiej poznawać fyrtel po fyrtlu

Poznańskie fyrtle pokazują miasto znacznie szerzej niż klasyczna trasa po najważniejszych zabytkach. Jeżyce mają własny rytm i architekturę, Wilda robotniczą historię, Łazarz targowy charakter, a Sołacz spokojną willową zabudowę. Kilka kilometrów dalej można znaleźć jeziora, lasy, rezerwat meteorytowy i tereny dawnych glinianek.

Dlatego mapa fyrtli nie musi służyć wyłącznie do sprawdzania granic. Może być również listą pomysłów na kolejne lokalne wycieczki. Zamiast próbować zobaczyć cały Poznań podczas jednego dnia, lepiej wybrać jeden fyrtel i naprawdę go obejść. Przy następnej okazji można ruszyć do kolejnego.

Artykuł Poznańskie fyrtle mapa i przewodnik po dzielnicach – atrakcje, informacje praktyczne i wskazówki pochodzi z serwisu Poznań Portal.

Sprawa dotyczy Sandry Mayer, mieszkanki jednej z posesji na Osiedlu Maltańskim. Dzisiejsze wydarzenia stanowią bowiem kolejną odsłonę trwającego od miesięcy konfliktu wokół przyszłości osiedla i osób, które nadal mieszkają na jego terenie.

Protest rozpoczął się rano

Komornik zaplanował czynności związane z eksmisją na godziny poranne. Z tego powodu na miejscu zgromadzili się protestujący, w tym mieszkańcy osiedla i wspierający ich w sporze działacze.

Jednocześnie w ten rejon skierowano funkcjonariuszy policji. Ich zadaniem było zabezpieczenie przebiegu wydarzeń oraz zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim uczestnikom. Ponieważ protestujący kategorycznie sprzeciwiali się działaniom służb, zablokowali dostęp do posesji. W konsekwencji, według najnowszych informacji, eksmisja na Osiedlu Maltańskim w Poznaniu została chwilowo wstrzymana przez komornika.

Dwie różne wersje dotyczące propozycji mieszkaniowej

Warto zauważyć, że jeszcze przed planowaną eksmisją obie strony przedstawiały odmienne stanowiska dotyczące rozmów z mieszkanką.

Z jednej strony Spółka Komandoria, która zarządza terenem, poinformowała, że 1 września zaproponowała Sandrze Mayer sfinansowanie najmu mieszkania przez 12 miesięcy. W tym czasie mieszkanka zyskałaby możliwość ubiegania się o lokal z mieszkaniowego zasobu miasta przy formalnym i prawnym wsparciu spółki. Co więcej, zdaniem przedstawicieli firmy, przyjęcie tej propozycji pozwoliłoby również przesunąć termin wydania nieruchomości do 21 września. Komandoria deklarowała ponadto możliwość opłacenia hotelu do czasu, aż kobieta znajdzie nowe mieszkanie.

Z drugiej strony Sandra Mayer przedstawia tę sytuację zupełnie inaczej. Twierdzi mianowicie, że inwestor zaoferował jej jedynie roczny pobyt w hotelu robotniczym. Podkreśla przy tym, że mieszka na Osiedlu Maltańskim już od 33 lat i opiekuje się dzieckiem, dlatego jej zdaniem takie rozwiązanie nie stanowi odpowiedniej alternatywy mieszkaniowej.

Niestety na podstawie publicznie dostępnych informacji nie da się jednoznacznie rozstrzygnąć, jak dokładnie wyglądała pełna treść przedstawionej oferty, gdyż obie strony opisują ją w odmienny sposób.

To kolejna głośna eksmisja na Osiedlu Maltańskim

Przypomnijmy, że pierwsza głośna eksmisja na Osiedlu Maltańskim w Poznaniu miała miejsce 12 sierpnia. Wówczas komornik, w asyście policji, wszedł na jedną z posesji, którą zajmował Krzysztof Obst.

Przed budynkiem natychmiast zgromadzili się mieszkańcy i aktywiści, przez co doszło do przepychanek i interwencji policji. Ostatecznie komornik przeprowadził eksmisję, a mężczyzna opuścił nieruchomość. Wydarzenia z sierpnia znacznie zaostrzyły jednak atmosferę wokół sporu, a przedstawiciele mieszkańców zapowiadali wówczas, że kolejne próby eksmisji również wywołają protesty.

Spór o Osiedle Maltańskie trwa od dawna

Osiedle Maltańskie zajmuje rozległy teren w niezwykle atrakcyjnej części Poznania, w bezpośrednim sąsiedztwie Jeziora Maltańskiego.

Początkowo grunt należał do Archidiecezji Poznańskiej, ale instytucja ta sprzedała go deweloperowi. Od tego momentu trwa proces opuszczania nieruchomości przez osoby mieszkające na tym terenie.

Wprawdzie część rodzin zawarła porozumienia i skorzystała z proponowanych form pomocy – według danych Komandorii wsparcie objęło dotychczas ponad sto rodzin – to jednak nie wszyscy mieszkańcy zaakceptowali warunki opuszczenia zajmowanych posesji. Niektórzy z nich nadal pozostają na osiedlu i otwarcie kwestionują sposób prowadzenia całego procesu.

Sytuacja nadal może się zmienić

Środowe wydarzenia wyraźnie pokazują, że konflikt wokół Osiedla Maltańskiego wciąż pozostaje nierozwiązany.

Choć komornik chwilowo wstrzymał czynności związane z eksmisją Sandry Mayer, nie oznacza to wcale zakończenia sporu. W najbliższym czasie należy spodziewać się dalszych decyzji komorniczych, rozmów między stronami lub kolejnych protestów, w związku z czym sprawa pozostaje rozwojowa.

Artykuł Protest podczas eksmisji na Osiedlu Maltańskim. Policja na miejscu, czynności chwilowo wstrzymane pochodzi z serwisu Poznań Portal.

Rezerwat przyrody „Meteoryt Morasko” utworzono w 1976 roku w celu ochrony miejsca upadku meteorytu żelaznego oraz cennych zbiorowisk leśnych. Znajduje się tutaj zespół kraterów uderzeniowych, a niemal cały teren porasta las. Obszar jest szczególnie interesujący, ponieważ łączy geologię, astronomię i przyrodę w jednym miejscu.

Co warto zobaczyć w Rezerwacie Meteoryt Morasko?

Największą atrakcją rezerwatu są zagłębienia terenu związane z upadkiem fragmentów żelaznego meteorytu. Według Lasów Państwowych znajduje się tutaj siedem kraterów, a największy z nich osiąga około 100 metrów średnicy. Część zagłębień wypełnia woda, dzięki czemu powstały śródleśne oczka stanowiące siedliska wielu organizmów.

Kratery nie przypominają monumentalnych struktur znanych ze zdjęć powierzchni Księżyca. W terenie wyglądają przede wszystkim jak naturalne zagłębienia ukryte w lesie. Dlatego ważnym elementem zwiedzania są ustawione przy trasie tablice edukacyjne, które pomagają rozpoznać poszczególne miejsca i wyjaśniają ich geologiczną historię.

Rezerwat Meteoryt Morasko – jak przebiega trasa zwiedzania?

Najlepszym sposobem na poznanie rezerwatu jest przejście przygotowaną ścieżką dydaktyczną. Prowadzi ona przez najciekawsze fragmenty terenu i pozwala zobaczyć kratery bez konieczności wchodzenia w miejsca objęte ochroną.

Na trasie znajdują się tablice dotyczące między innymi powstawania kraterów, meteorytów, ukształtowania terenu oraz miejscowej przyrody. W niektórych fragmentach ścieżka prowadzi przez bardziej wilgotny teren. Zbudowano tam drewniane pomosty, które umożliwiają przejście bez niszczenia roślinności i podmokłych siedlisk.

Początek trasy – okolice ul. Meteorytowej

Wygodnym punktem rozpoczęcia spaceru są okolice ul. Meteorytowej. Przy rezerwacie znajduje się parking, a od strony osiedla Morasko prowadzi tutaj również żółty szlak turystyczny biegnący wzdłuż alei lipowej. Do rezerwatu można dojść tym samym szlakiem także od strony osiedla Sobieskiego.

Po wejściu na teren chroniony najlepiej kierować się oznaczeniami ścieżki dydaktycznej. Nie ma potrzeby szukania skrótów – najważniejsze obiekty znajdują się przy udostępnionej trasie.

Kratery pometeorytowe

Najciekawszy fragment spaceru prowadzi przez skupisko kraterów. Ścieżka edukacyjna przygotowana przez pracowników Obserwatorium Astronomicznego UAM i PTOP „Salamandra” prowadzi przy trzech kraterach uderzeniowych. Tablice wyjaśniają między innymi sposób ich powstawania oraz historię odkrywania meteorytów w Morasku.

Nie trzeba schodzić na dno zagłębień, aby je zobaczyć. Pozostanie na przygotowanej trasie pozwala jednocześnie lepiej chronić brzegi kraterów, roślinność i podmokłe fragmenty lasu.

Góra Moraska

Spacer można rozszerzyć o okolice Góry Moraskiej, która osiąga około 154 m n.p.m. i jest jednym z najwyżej położonych punktów Poznania. Teren rezerwatu nie jest całkowicie płaski, dlatego na trasie pojawiają się podejścia i zejścia.

Nie jest to jednak górska wycieczka wymagająca specjalistycznego wyposażenia. Większe znaczenie ma stan nawierzchni – po opadach leśne fragmenty mogą być wilgotne i bardziej śliskie.

Ile czasu przeznaczyć na zwiedzanie Meteorytu Morasko?

Na spokojne poznanie ścieżki dydaktycznej dobrze zarezerwować około 1–2 godzin. To wystarczający czas, aby zatrzymać się przy tablicach, obejrzeć kratery i przejść przez leśną część rezerwatu bez pośpiechu.

Jeżeli spacer ma obejmować również dłuższe podejście w okolice Góry Moraskiej albo dojście pieszo od osiedla Sobieskiego, warto przeznaczyć na wycieczkę więcej czasu. Oficjalne źródła opisują kilka możliwości dojścia do rezerwatu, dlatego nie ma jednej obowiązkowej długości całej trasy.

Zasady zwiedzania Rezerwatu Meteoryt Morasko

Najważniejsza zasada wynika z samego charakteru miejsca – rezerwat nie jest zwykłym parkiem miejskim. Podczas wizyty należy korzystać z oznaczonych i udostępnionych tras oraz nie przechodzić przez barierki ani nie wchodzić na nieudostępnione fragmenty terenu.

Ochronie podlegają nie tylko kratery, ale również las, roślinność, gleba i żyjące tutaj zwierzęta. Nie powinno się więc schodzić ze ścieżek, płoszyć zwierząt ani niszczyć roślin. W rezerwatach obowiązuje również zakaz zbioru dziko występujących roślin i grzybów.

Czy w Rezerwacie Meteoryt Morasko można szukać meteorytów?

Rezerwat może zachęcać do rozpoczęcia własnych poszukiwań, ale jego teren nie jest miejscem przeznaczonym do amatorskiego wydobywania meteorytów. Przepisy dotyczące rezerwatów zabraniają między innymi pozyskiwania skał i minerałów oraz niszczenia gleby. Podczas zwykłego zwiedzania nie należy więc prowadzić wykopów ani zabierać znalezionych elementów geologicznych.

Jeśli celem jest zobaczenie prawdziwego fragmentu meteorytu z Moraska, lepszym rozwiązaniem będzie Muzeum Ziemi UAM. W jego kolekcji znajdują się duże okazy znalezione w rejonie Moraska, w tym fragment ważący około 261 kg.

Jak dojechać do Rezerwatu Meteoryt Morasko komunikacją miejską?

Najwygodniejszą opcją jest dojazd w północną część Poznania i skorzystanie z autobusu linii 902. Według aktualnego rozkładu ZTM linia zatrzymuje się na przystanku Rezerwat Morasko nż. i kursuje między innymi od strony osiedla Sobieskiego.

Rozkłady mogą się zmieniać, dlatego bezpośrednio przed wyjazdem dobrze sprawdzić aktualne godziny odjazdów. Alternatywą jest dojście żółtym szlakiem od strony osiedla Sobieskiego lub Moraska.

Gdzie zaparkować przy Rezerwacie Meteoryt Morasko?

Przy rezerwacie znajduje się parking wskazywany przez Lasy Państwowe. Mogą korzystać z niego samochody osobowe, a teren umożliwia również postój autokarów.

Dojeżdżając samochodem, najlepiej kierować się w okolice ul. Meteorytowej i zwracać uwagę na oznakowanie na miejscu. Samochód należy pozostawić poza terenem rezerwatu i korzystać z miejsc przeznaczonych do parkowania.

Czy Rezerwat Meteoryt Morasko nadaje się na spacer z dzieckiem?

Ścieżka dydaktyczna może być ciekawym celem rodzinnej wycieczki. Informacje o meteorytach, kraterach, zwierzętach i roślinach przedstawiono na tablicach edukacyjnych rozmieszczonych przy trasie. Lasy Państwowe podkreślają, że ich treść przygotowano zarówno z myślą o dorosłych, jak i młodszych odwiedzających.

Trzeba jednak pamiętać, że jest to teren leśny, miejscami podmokły i nierówny. Przy małych dzieciach lepszym wyborem będą buty terenowe niż lekkie obuwie miejskie. Po deszczu należy zachować większą ostrożność na podejściach oraz drewnianych elementach ścieżki.

Kiedy najlepiej odwiedzić Meteoryt Morasko?

Rezerwat można poznawać o różnych porach roku, a każda z nich pozwala zobaczyć nieco inny charakter tego miejsca. Wiosną szczególnie interesująca jest roślinność runa leśnego, latem teren daje dużo cienia, natomiast jesienią, po opadnięciu liści, kształt części kraterów może być łatwiejszy do zauważenia.

Na spokojną wycieczkę najlepiej wybrać dzień bez intensywnych opadów. Po deszczu naturalne ścieżki oraz podmokłe odcinki mogą być mniej wygodne do przejścia.

Co jeszcze warto zobaczyć po wizycie w rezerwacie?

Dobrym uzupełnieniem spaceru jest Muzeum Ziemi UAM przy ul. Bogumiła Krygowskiego 10. Można tam zobaczyć kolekcję polskich meteorytów, w tym największe okazy pochodzące z Moraska. Według miejskiego informatora samo zwiedzanie ekspozycji zajmuje około 30 minut, a wstęp jest bezpłatny. Godziny otwarcia warto jednak sprawdzić przed wizytą, ponieważ mogą być ustalane okresowo.

Takie połączenie pozwala najpierw zobaczyć miejsce upadku meteorytu w terenie, a później obejrzeć jego fragmenty z bliska. Jest to szczególnie dobry wariant dla osób zainteresowanych geologią lub planujących wycieczkę edukacyjną z dziećmi.

Jak przygotować się do spaceru po Rezerwacie Meteoryt Morasko?

Na wizytę nie potrzeba specjalistycznego wyposażenia, ale wygodne buty z dobrą podeszwą zdecydowanie ułatwią przejście leśnej trasy. Po opadach przydadzą się buty odporne na wilgoć, ponieważ w rezerwacie występują podmokłe fragmenty, a część ścieżki prowadzi po drewnianych pomostach.

Przed rozpoczęciem spaceru warto również pamiętać o podstawowej zasadzie obowiązującej na terenie rezerwatu: należy trzymać się oznaczonej trasy i traktować kratery jako obiekty do obserwowania, a nie eksplorowania poza ścieżką.

Rezerwat Meteoryt Morasko łączy w sobie walory przyrodnicze, geologiczne i edukacyjne. Dzięki przygotowanej ścieżce można poznać historię miejsca upadku meteorytu, zobaczyć charakterystyczne kratery i jednocześnie spędzić czas na świeżym powietrzu, bez konieczności wyjeżdżania poza Poznań.

Artykuł Rezerwat Meteoryt Morasko trasa i zasady zwiedzania – atrakcje, informacje praktyczne i wskazówki pochodzi z serwisu Poznań Portal.

Pozew objął rodziców i ich 14-letnią córkę

O sprawie poinformowała 31 sierpnia „Gazeta Wyborcza”.

Pozew przeciwko rodzinie miał wpłynąć do sądu w kwietniu 2026 roku. Jako pozwanych wskazano Patrycję i Marka Bartoszewskich oraz ich 14-letnią córkę.

Archidiecezja domaga się ponad 17 tys. zł wraz z odsetkami. Roszczenie dotyczy wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z działki po wygaśnięciu wcześniejszej umowy dzierżawy.

Według ustaleń „Wyborczej” w wyliczeniach przyjęto miesięczną kwotę 2946 zł. Wcześniej rodzina miała płacić 58,56 zł czynszu.

Sąd wydał nakaz zapłaty, rodzina złożyła sprzeciw

Nakaz zapłaty został wydany w postępowaniu upominawczym. Nie oznacza to jednak, że roszczenie zostało prawomocnie zasądzone.

Rodzina złożyła sprzeciw, dlatego sprawa ma być dalej rozpoznawana przez sąd.

Szczególne emocje budzi fakt, że jednym z pozwanych jest niepełnoletnie dziecko mieszkańców.

Pełnomocnik rodziny ocenia, że objęcie pozwem nastolatki może być formą presji na jej rodziców. Jest to jednak stanowisko jednej ze stron sporu, a nie ustalenie sądu.

Pełnomocnik archidiecezji: nie było konieczności pozywania dziecka

Jak podaje „Gazeta Wyborcza”, reprezentujący archidiecezję mecenas Jacek Masiota przyznał, że z punktu widzenia dochodzonego roszczenia nie było konieczności pozywania 14-latki i możliwe było skierowanie sprawy wyłącznie przeciwko jej rodzicom.

Strona kościelna od dłuższego czasu podkreśla jednocześnie, że część mieszkańców Osiedla Maltańskiego zajmuje działki bez tytułu prawnego po wygaśnięciu lub wypowiedzeniu umów.

Zarządzająca procesem przeprowadzek spółka Komandoria informowała wcześniej o programie pomocy dla osób opuszczających osiedle.

Teren Osiedla Maltańskiego ma nowego właściciela

Na początku 2026 roku Archidiecezja Poznańska poinformowała o sprzedaży nieruchomości przy ulicy Warszawskiej spółce JHM Development, należącej do grupy Mirbud.

Z oficjalnych komunikatów wynika, że nowy właściciel przejął nieruchomość 29 stycznia 2026 roku. Za proces związany z przeprowadzkami mieszkańców nadal odpowiada Komandoria.

Zarządca deklarował, że osobom opuszczającym działki proponowane są różne formy pomocy mieszkaniowej i finansowej. Według informacji publikowanych w sierpniu pomocą objęto ponad sto rodzin.

Część mieszkańców skorzystała z proponowanych rozwiązań i opuściła teren. Inni nadal sprzeciwiają się wyprowadzce i prowadzą spory prawne.

Konflikt wokół osiedla trwa od lat

Historia Osiedla Maltańskiego jest znacznie dłuższa niż obecny konflikt. Na terenie przy ulicy Warszawskiej przez dziesięciolecia powstawały zabudowania, w których mieszkały kolejne pokolenia rodzin.

W ostatnich latach właściciel gruntu rozpoczął działania zmierzające do uporządkowania sytuacji prawnej nieruchomości i odzyskania poszczególnych parceli.

Część spraw dotyczących wydania działek oraz korzystania z nieruchomości trafiła do sądów.

W sierpniu 2026 roku doszło również do wykonania prawomocnego wyroku dotyczącego jednej z parceli. Zarządca osiedla informował wówczas, że komornik przeprowadził czynności po wcześniejszych próbach osiągnięcia porozumienia.

O zasadności roszczenia zdecyduje sąd

Sprawa rodziny Bartoszewskich jest kolejnym elementem wieloletniego konfliktu pomiędzy częścią mieszkańców a właścicielem nieruchomości.

Rodzina kwestionuje roszczenie i złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty. To oznacza, że sprawa będzie dalej rozpatrywana, a ostateczna ocena zasadności żądania należy do sądu.

Na obecnym etapie nie można więc mówić o prawomocnie stwierdzonym długu rodziny ani 14-letniej dziewczynki.

Źródła:

• „Gazeta Wyborcza Poznań” – materiał z 31 sierpnia 2026 roku dotyczący pozwu przeciwko rodzinie z Osiedla Maltańskiego
• Archidiecezja Poznańska – komunikaty dotyczące nieruchomości przy ul. Warszawskiej i zmiany właściciela terenu
• OsiedleMaltańskie.pl / Komandoria – komunikaty dotyczące procesu przeprowadzek, pomocy mieszkańcom i wykonania prawomocnego wyroku

Artykuł Archidiecezja pozwała 14-latkę z Osiedla Maltańskiego. Spór o ponad 17 tys. zł pochodzi z serwisu Poznań Portal.

Recital Zbigniewa Zamachowskiego 9 września

Pierwsze wydarzenie odbędzie się 9 września o godz. 16:00 w Auli Artis Collegium Da Vinci przy ul. Kutrzeby 10 w Poznaniu.

Na scenie wystąpi Zbigniew Zamachowski, który zaprezentuje publiczności autorskie kompozycje oraz własne interpretacje znanych utworów. Ponadto bezpłatne wejściówki na ten recital chętni zarezerwują już 25 sierpnia od godz. 15:30 pod numerem Poznań Kontakt: 61 646 33 45.

Dzień później spektakl „Co po Grace?”

Z kolei drugą propozycją dla mieszkańców jest spektakl „Co po Grace?”, który zaplanowano na 10 września o godz. 16:00, również w Auli Artis.

Przedstawienie to tworzy kameralną opowieść o relacjach, przemijaniu i nowych początkach. Na scenie zagrają Hanna Śleszyńska, Krzysztof Dracz oraz Andrzej Zieliński. Natomiast telefoniczna rezerwacja wejściówek na ten spektakl ruszy 27 sierpnia o godz. 15:30 pod tym samym numerem telefonu.

Kto zdobyty bezpłatną wejściówkę?

Miasto kieruje swoją ofertę do seniorek i seniorów mieszkających w Poznaniu, którzy posiadają odpowiednie uprawnienia w systemie OK Poznań.

Podczas rozmowy telefonicznej dzwoniący musi podać:

• imię,

• pierwszą literę nazwiska,

• numer Karty OK Poznań – Poznańskiej Złotej Karty lub numer ID z aplikacji.

W dalszej kolejności konsultanci zweryfikują podane dane. Co ważne, w ramach jednego połączenia dzwoniący zamówi maksymalnie dwie wejściówki na wybrane wydarzenie.

Liczba miejsc pozostaje ograniczona

Miasto zaznacza jednak, że system przyjmie ograniczoną liczbę osób oczekujących na połączenie. Kolejka telefoniczna pomieści maksymalnie o 20 proc. więcej chętnych niż wynosi liczba dostępnych foteli na widowni.

W efekcie po osiągnięciu tego limitu system odrzuci kolejne próby połączeń.

Kiedy seniorzy odbiorą bilety?

Zarezerwowane wejściówki seniorzy odbiorą 4 września w godz. 8:00–16:00 w Centrum Inicjatyw Senioralnych przy ul. Mielżyńskiego 24.

Przy okienku należy pokazać kartę lub aplikację mobilną używaną podczas rezerwacji. Ten sam dokument sprawdzi obsługa przy wejściu na salę. Jeśli jednak osoba odbierająca bilet nie weźmie udziału w wydarzeniu, może przekazać wejściówkę innej osobie w wieku 60+ z odpowiednimi uprawnieniami. Dlatego Miasto nie tworzy osobnych list rezerwowych.

Obowiązuje roczny limit rezerwacji

Warto pamiętać o zasadach korzystania z systemu. Użytkownik Karty Seniora lub konta OK Poznań zamówi w ciągu roku maksymalnie dwie wejściówki na jedne wydarzenia dla seniorów. Poznań umożliwia kolejne rezerwacje na ten sam numer karty lub konta dopiero w następnym roku kalendarzowym.

Z tego powodu kolejne rezerwacje na ten sam numer karty lub konta system umożliwi dopiero w następnym roku kalendarzowym.

Dwie darmowe propozycje na początek września

Darmowe wydarzenia dla seniorów, Poznań przygotowuje z myślą o osobach, które chcą uczestniczyć w życiu kulturalnym bez ponoszenia kosztów zakupu biletu.

Kluczowe terminy rezerwacji to 25 sierpnia dla recitalu Zbigniewa Zamachowskiego oraz 27 sierpnia dla spektaklu „Co po Grace?”. W obu przypadkach konsultanci rozpoczęcie przyjmowania zgłoszeń zaplanowali na godz. 15:30.

Artykuł Zbigniew Zamachowski i Hanna Śleszyńska dla poznańskich seniorów. Bezpłatne wejściówki do zdobycia pochodzi z serwisu Poznań Portal.